نگاهی به موزه فرش باکو

قالی‌بافی در آذربایجان سنتی دیرینه است. فرش‌های بافت این کشور در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی بشری در سیاههٔ یونسکو ثبت شدند. این فرش‌های پُر‌گره و ریزبافت‌، بسته به نواحی مختلف تولیدشان نقشه‌های مختلفی دارند.موزهٔ ملی فرش باکو در ۱۹۶۷ وقتی آذربایجان جزو اتحاد جماهیر شوروی بود ساخته شد و نمونه‌های اعلایی از فرش‌های تولید این کشور را در خود جای داده است.

انار کریمف، وزیر فرهنگ آذربایجان دربارهٔ اهمیت فرش در آذربایجان می‌گوید: «فرش ‌‌آذربایجان نمود فرهنگ و قومیت ماست. میراثی است که در طول سده‌ها، نسل به نسل از نیاکان ما به ما رسیده است. فرش در تمامی خانه‌های آذربایجان پیدا می‌شود و همین موضوع آن را به بخش جدایی‌ناپذیری از فرهنگ و سبک زندگی ما تبدیل کرده است.»

تنوع طرح‌ها و نقوش، و رنگ و تکنیک بافت فرش‌ آذری مشهور است. شیرین ملیکووا، مدیر موزهٔ فرش باکو دربارهٔ نقوش فرش‌ها می‌گوید: «از روی نقوش و تزئینات می‌توان گفت هر فرش‌ متعلق به چه دورهٔ تاریخی است، این طرح‌ها معنای عمیقی دارند و اگر بتوانید نقوش آنها را به‌درستی بخوانید می‌توانید ویژگی‌های خاص هر دورهٔ تاریخی را نیز در آنها پیدا کنید.»

فرش‌بافی در این منطقه از جهان، تاریخی به درازای عصر برنز دارد. اما امروز هفت سبک مختلف فرشبافی در آذربایجان شناخته شده است که هر کدام سنت و الگوی خاص خود را دارند.

این موزه همچنین چندین کارگاه‌های آموزشی، پژوهشی و فرهنگی نیز دارد که در آنها نشست‌های تخصصی و نمایشگاه‌های بین‌المللی برگزار می‌شود. موزه ملی فرش باکو جذابیت خاصی برای گردشگران خارجی و بومی دارد.