خانه رومه تاهو ( Rumah Tahu ) ٬ اثر suatudio ٬ اندونزی

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به خانه «رومه تاهو» اثر suatudio در اندونزی داشته باشیم. خانه «رومه تاهو» یک پروژه مسکونی در شهر سومدانگ اندونزی است که برای یک خانواده دو نسلی طراحی شده است: یک معمار و همسرش، و والدین او. برخلاف رویکرد رایج تفکیک خانواده در ساختمان‌های مستقل، این پروژه به‌عنوان یک موجودیت معماری واحد تعریف شده که از دو واحد مسکونی درهم‌تنیده تشکیل شده است: واحد جنوبی و واحد شمالی. در این رویکرد، روابط خانوادگی به‌عنوان نیروی محرک سازماندهی فضایی در نظر گرفته شده‌اند، نه صرفاً نتیجه‌ای از برنامه‌ریزی عملکردی.

واحد جنوبی دارای ۳۶ مترمربع زیربنا و ۶ مترمربع فضای انبار است. این بخش علاوه بر کاربری مسکونی، به‌عنوان یک آزمایش معماری نیز عمل می‌کند که الگوی رایج خانه‌های ۳۶ متری در اندونزی را بازاندیشی می‌کند. این تیپ معمولاً در قطعات ۷۲ متری و به‌صورت ردیفی و متراکم ساخته می‌شود؛ الگویی که اغلب کیفیت نور طبیعی و تهویه را کاهش می‌دهد. پروژه «رومه تاهو» این فرض را به چالش می‌کشد که مساحت محدود الزاماً به کیفیت فضایی پایین منجر می‌شود.

این واحد با توجه به اقلیم گرمسیری طراحی شده و نور طبیعی و تهویه متقابل را به‌عنوان عناصر اساسی یک محیط سالم در اولویت قرار داده است. نیمی از زمین ۷۲ متری عمداً به فضای باز اختصاص یافته است. برخلاف خانه‌های تیپ ۳۶ که معمولاً حیاط در جلو قرار می‌گیرد، در این پروژه باغ در امتداد ضلع جانبی ساختمان جانمایی شده است. این تصمیم باعث شکل‌گیری یک فضای باز کشیده و پیوسته می‌شود که مستقیماً با فضای داخلی در ارتباط است و فضای داخلی، عرشه چوبی و باغ را به یک فضای زندگی ممتد تبدیل می‌کند.

در سازماندهی داخلی، استفاده از دیوارهای دائمی به حداقل رسیده تا پیوستگی فضایی تقویت شود. فضاهای نیازمند حریم خصوصی مانند اتاق خواب و حمام در دو انتهای ساختمان قرار گرفته‌اند و بخش مرکزی به‌صورت باز و انعطاف‌پذیر برای فعالیت‌های روزمره طراحی شده است. حمام در انتهای شرقی به‌عنوان یک حائل حرارتی در برابر گرمای صبحگاهی عمل می‌کند، در حالی که اتاق خواب در سمت غربی، حریم بیشتری را فراهم می‌آورد. اتصال مستقیم فضای نشیمن مرکزی به باغ، ادراک فضایی را فراتر از پوسته ساختمان گسترش می‌دهد و باعث می‌شود خانه بزرگ‌تر از یک واحد ۳۶ متری معمولی به نظر برسد.

واحد شمالی در عین حفظ ارتباط با باغ و واحد جنوبی، شخصیتی بسته‌تر و متناسب با ساکنان خود دارد. این بخش به دو حوزه اصلی تقسیم شده است: نیمه‌خصوصی و خصوصی.

بخش نیمه‌خصوصی شامل فضای غذاخوری، آشپزخانه، نشیمن و حمام است و امکان گشایش کامل به سمت باغ جانبی را دارد. بخش خصوصی شامل اتاق خواب اصلی و فضای نشیمن است که با یک دیوار کشویی از هم جدا شده‌اند؛ دیواری که در زمان گردهمایی‌های خانوادگی امکان ادغام دو فضا و ایجاد یک فضای بزرگ‌تر را فراهم می‌کند.

این دو واحد از طریق یک عرشه پیوسته از چوب «اولین» (چوب آهن بورنئو) به یکدیگر متصل می‌شوند که در سراسر سایت امتداد یافته است. این عرشه تنها مسیر حرکتی نیست، بلکه به‌عنوان بستری مشترک برای تعاملات روزمره عمل می‌کند.

هر دو خانه رو به این عرشه و باغ، دارای بازشوهای بزرگ و تمام‌قد هستند که می‌توانند به‌طور کامل گشوده شوند. در صورت باز شدن هم‌زمان، فضای داخلی، عرشه و باغ به یک فضای یکپارچه تبدیل می‌شوند؛ فضایی که امکان استفاده مشترک را فراهم می‌کند، در حالی که استقلال هر واحد مسکونی حفظ می‌شود.

همراه گرامی ، برای مشاهده تصاویر و مستندات بیشتر ، در ارتباط با موضوع ، به بخش “ تصاویر بیشتر “ مراجمعه کنید .