مسکونی لانگ‌برنچ (Longbranch Residence) ، دفتر معماری mwworks ، آمریکا

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به مسکونی لانگ‌برنچ (Longbranch Residence) ، نمونه‌ای شاخص از معماری مسکونی معاصر در تعامل عمیق با طبیعت، داشته باشیم. خانه لانگ‌برنچ (Longbranch Residence) پروژه‌ای مسکونی از دفتر معماری mwworks است که در سال ۲۰۲۳ در منطقه‌ی Key Center ایالات متحده آمریکا به پایان رسیده است. این خانه بر بستری شکل گرفته که در طول دهه‌ها، از یک زمین جنگلی روستایی به زمینی پله‌پله با دیوارهای حائل متعدد تبدیل شده بود؛ زمینی که شیب تند آن، خانه‌ای قدیمی و فرسوده را به‌سختی بر لبه‌ی پرتگاه نگه داشته بود.

کارفرمایان پروژه، که بیش از ۳۵ سال با شبه‌جزیره‌ی Key و طبیعت آن پیوند عاطفی داشتند، با اشتیاق فراوان در روند طراحی مشارکت کردند. چشم‌انداز آن‌ها خلق خانه‌ای تازه برای زندگی خودشان، چند سگ تحت سرپرستی، چند اسب و همچنین میزبانی از خانواده و دوستان بود؛ خانه‌ای که نه بر طبیعت غلبه کند، بلکه بخشی از آن باشد.

لانگ‌برنچ خانه‌ای است که عمداً برای «دیده نشدن» طراحی شده است. از جاده‌ی روستایی، مسیر شنی به‌آرامی به سمت خانه می‌پیچد و از کنار یک اصطبل ساده و بی‌ادعا عبور می‌کند. در دوردست، جایی که زمین ناگهان شیب می‌گیرد، تنها نشانه‌ای مختصر از بنا دیده می‌شود. با نزدیک شدن، بام سبز خانه همچون ادامه‌ی سطح زمین ظاهر می‌شود؛ تکه‌ای از چمنزار که اکنون به زیستگاهی برای قورباغه‌ها و محلی محبوب برای نشستن پرندگان تبدیل شده است.

همان‌گونه که سنگ‌ها مسیر آب را در بستر رودخانه شکل می‌دهند، این خانه نیز مسیر زمین را هدایت می‌کند، اما هرگز بر آن مسلط نمی‌شود. در اینجا، طبیعت نیروی اصلی است. درختان بلند صنوبر، همچون ستون‌هایی عظیم در ورودی خانه قد برافراشته‌اند و سازه‌ی بنا با دقتی مثال‌زدنی، از طریق شمع‌ها و تیرهای معلق، از ریشه‌های درختان عبور می‌کند تا جنگل و ساختمان بتوانند زمین مشترکی داشته باشند. پلی باریک، بازدیدکننده را به درون خانه هدایت می‌کند؛ فضایی میان طبیعت و سازه که مرز میان این دو را محو می‌سازد.

با گشوده شدن درِ ورودی، چشم‌انداز نیز گشوده می‌شود؛ دیدی ممتد که از میان خانه عبور کرده و به پرتگاه و منظره‌ی Case Inlet می‌رسد. هر فضا در خانه، رابطه‌ای منحصربه‌فرد با چشم‌انداز پیرامون دارد؛ گاه صمیمی و محدود، و گاه باز و گسترده. جنگل و چمنزار که زمانی از هم گسسته بودند، اکنون دوباره به هم پیوسته‌اند و خانه لانگ‌برنچ را در آغوش گرفته‌اند؛ خانه‌ای خانوادگی با آرامش، گرما و کیفیتی ماندگار که حاصل لایه‌لایه شدن متریال‌های اصیل و توجه دقیق به جزئیات اجرایی است.

فرم کلی بنا بازتابی از توپوگرافی زمین است؛ ترکیبی از توده‌ها و فضاهای خالی، ستون‌ها و گشودگی‌ها. توده‌های اصلی سازه با بتن ریخته‌شده‌ای با بافتی آزاد ساخته شده‌اند که سیالیت متریال را در تضاد با سنگ‌دانه‌های خشن پیرامون به نمایش می‌گذارد. فضاهای خصوصی با چوب سدر تیره پوشیده شده‌اند و تیرهای چوبی داگلاس فیر محلی، پاویونی شناور را میان این توده‌ها شکل می‌دهند. در فضای نشیمن، شیشه‌کاری ظریف با فاصله‌ای حساب‌شده از سازه‌ی سنگین قرار گرفته و با حداقل مداخله، مرز میان درون و بیرون را کمرنگ می‌کند.

برای دیدن تصاویر و مستندات بیشتر در ارتباط با موضوع، مخاطبین به بخش «تصاویر بیشتر» مراجعه کنند.